Satan's Bed or Knockin' on Heaven's Door?

 Jestem zatem szatanistą. Cóż, jeśli oczyszczenie z zarzutów miałoby się wiązać z przetrzebieniem mojej kolekcji CD i usunięciem z niej kontrowersyjnych pozycji, to już wolę przynależeć do gości od koguciej krwi przelewanej tu i ówdzie w celach rekreacyjnych.

Co przypomina mi, że nasz były pan premier (mianowany pośrednio przez ojca dyrektora) widział już w swoim czasie 'innych szatanów' w akcji. Wszystko zaczyna się układać w logiczną całość. W końcu na kółko miłośników kodeksu karnego Jarosława i Lecha nie głosowałem...

A tymczasem na moim osiedlu odbywa się wesele. Wiem, bo na osiedlową uliczkę, na której ledwo wymijają się dwie osobówki, zajechały dwa tiry (dzięki Bogu, bez przyczep) i tak zatrąbiły, że liście z drzew pospadały. Piękna, kurka flaczek, tradycja. Tylko jak ją, do jasnej ciasnej, wykorzenić?

W pałacu prezydenckim szykuje się bal. Oj, będzie się działo. Już to widzę: tańce, hulanki, swawole. Nie zabraknie dobrego wina (w końcu prezydent jest smakoszem), kobiet (żony też zaproszone) i śpiewu (byle nie w wykonaniu Lecha; czego jak czego, ale słuchu to te nasze bliźniaki nie mają; pamiętamy, jak Jarek odśpiewał Mazurka Dąbrowskiego). 

Nasze orły właśnie rozpoczynają eliminacje do MŚ. Na pierwszy ogień Słowenia. Leo Benhałer mówi, że stawia na młodzież i potrzebuje czasu. Hm... na tą dzisiejszą młodzież? Optymista. Nic to. Z czystej ciekawości zasiądę przed telewizorem, chociaż nie obiecuję, że wytrwam do końca. Cierpliwość ma swoje granice...

Do naszych kin właśnie wkroczyła druga część Hellboya (to tak a propos szerzącego się szatanizmu). Już widziałem. I muszę przyznać, że Czerwony i reszta trzymają poziom. Polecam wszystkim, którym nie przeszkadza, że superbohater ma rogi (co prawda nieco spiłowane). Zabawa przednia, obraz zrobiony z rozmachem i  wyobraźnią.