Movin'

A dzisiaj zaległy mini reportaż z przeprowadzki do nowego budynku UŚ. 

Dawno, dawno temu, a dokładniej w maju, studenci tej szacownej instytucji zostali zmuszeni do odnalezienia się w nowej, postindustrialnej rzeczywistości świeżo oddanego budynku. Było tak:

Polecam zwrócenie uwagi na piękne rzeźby (pomniki?!) przy wejściu, styl średniego Gierka w całej okazałości. 

Droga z Żytniej na Grota Roweckiego bynajmniej nie jest usłana różami:

Trzeba uważać, żeby nie wdepnąć...

A i widoki bynajmniej nie traktują oczu delikatnie...

Za to w środku czeka na nas szkło i stal nierdzewna (jak na razie). Ogólne wrażenie--hala odlotów jakiegoś lotniska:

Naszą uwagę zwróciły tajemnicze, błyszczące rury. Rozpoczęły się spekulacje, co też takiego w nich płynie. Ja stawiam na czystą energię intelektualną studentów wysysanych podczas zajęć:

Stwierdziliśmy, że dość już wrażeń i zdecydowaliśmy się opuścić tę świątynię nauki. Ale przy drzwiach trochę nas zmroziło. "Porzućcie nadzieję ci, którzy tu wchodzicie" czy coś w tym rodzaju, ponieważ...

Na szczęście jakoś udało się nam (sprytem i siłą mięśni :D) wydostać na zewnątrz:

A tam okazało się, że nie my jedni mieliśmy problemy z oddaleniem się od nowej siedziby UŚ. Biedne drzewo zostało złapane na stalowe lasso i pewnie już resztę życia spędzi przykute do tego kolosa:

Ogólnie, wrażenia interesujące. Niby wygoda, przestrzeń i klima dająca czadu z licznych wywietrzników, ale jakoś tak przemysłowo i nieprzyjemnie. Kolejny powód, żeby się cieszyć, że to już za nami :D